محمومة بيك بقلم هند الشيخ

مش عارفه ليه
بينى وبين الزمن تار
ما عاملنى ف يوم بحنيه
كأنى قتلتله بنيه
ولا اخد بتاره منى
ولا دفعتله ديه
والفرح تملى مستعجل
لا راضى يعدى عليه ف ليله
ولا ف نهار راضى يقيل
طب اعمل ايه
غلب فكرى
وتعبت ف الهوى رجليه
عماله احايل وادادى فيه
وغلبت كيف افهمه
وكيف اوصل اراضيه
لا راضى يمشى على هواى
ولا عارف فين مراسيه
ياااااااااااااه محمومه انا
من طول السفر
وطول الليل
يغمزلى القمر
ويرسملى الطريق بعنيه
المح حبيبى بين رموشه
يشتد عودى واتنصب
واتحامى فيه
ويعودلى عمرى اللى فقدته
وأنا بين ايديه
وانسى همومى والوجع
واتعافى بيه
يفردلى دراعاته
اطير انا واجرى عليه
معرفش ده وجع السفر
ولا أنا محمومه بيه