(( مَسكون بسيرتك )) بقلم أشرف محمد

اتبنى البيت بالمسلَّح
والحيطان غرقت كهارب !

وجت وجوه غير الوجوه
وجت أسامى لناس جديدة
واتملت الشوارع بالحاجات !
كل المسلَّح والكهارب والوجوه والأسامى والحاجات …

مش حقيقى !
مش شايفها ومش حاسسها ومش لامسها
سكَّة سَد بخطوتى أنا مش دايسها !
عقلى رافض يعترف غير بالبيت الأولانى
اللى كان بالنَّى الأخضر …
بيقول لى قلبى مش هادُق لغيره تانى !

اللى كان بشوش وعُمره ف وش ضيفه ف يوم ماكَشَّر
اللى كان كريم وطيب مش أنانى
اللى كان ملان لعينه بالأمانى
اللى كان الملح فيه له طعم سُكَّر !
بيقول لى قلبى : بالمبانى أنا يعنى مالى !؟
وبقوله طبعاً وأنا زيَّك برضه مالى !
الشوارع فيها أنت وأنت قصر كبير وعالى

أنت نورها وأنت خيرها وأنت كنز كبير وغالى
الشوارع فيها حسَّك .. قلبى حاسَّك …
عقلى .. قلبى .. كُلّى أنا مسكون بسيرتك
الشوارع فيها بمشى مش بشوف غيرك ياخالى
مش بشوف غيرك يا(( خالى )) .