..من ديوان /أنفاس الحياة
..فى وقت العصر وانا ماشيه
قابلت الشمس والضله
..وزرع الغيط ذهب أصفر،
جميله سنابل الغله
..ونسمة صيف هوا بارده ،
عبيرها من السما هله
..وداعبنى الهوا يضحك ،
وحبة ميه م القله
..بااحس نداها ف أيديه ،
وردت روحى كام مره
..وحواليه الطيور سارحه ،
تغنى معايا فى مسره
.. و شاى العصر وحلاوته
على الشاليه اللى كات بره
… وفلاحه على الترعه ،
فى أيدها الطرحه والجره
..نادتنى وهيه بتشاور ،
وغمازة الخدود دره
..ورمش العين بيتهادى ،
ونظرتها سهام حاره
..ودايره الساقيه بتغنى ،
غناها بيطرب الماره
فى وقت العصر….
More Stories
شفاء.. بقلم ولاء شهاب
حوار بين تائهٍ ومهزوم … بقلم ولاء شهاب
قدر .. بقلم ولاء شهاب